سفته طبق ماده 307 قانون تجارت ایران سندی می باشد که به موجب آن شخص امضا کننده تعهد می دهد که مبلغ مشخصی (مبلغ سفته ای که ارائه می شود) را در زمانی مشخص شده و یا زمان درخواست مطالبه حامل در واقع شخصی که سفته را دریافت می نماید، بپردازد. سفته دارای فرم خاصی میباشد که از طرف وزارت اقتصاد و دارایی به چاپ می رسد و در شعب بانک ملی ایران و یا مراکز پخش آن به فروش می رسد. هر ورق از سفته بسته به رنگ آن و مبلغی که بر روی آن درج شده دارای اعتبار می باشد و مانند چک نیست که با هر برگ از آن هر مبلغ دلخواهی را درج و چک را صادر کنیم! صادر کنند باید آن مقدار مبلغی را که قرار است بابت ان تعهد بدهد را از بانک ها و یا مراکز فروش تهیه و ارائه دهد. دقت داشته باشید که یک مبلغ درج شده روی سفته، مبلغ خرید آن ورق از سفته توسط تعهد دهنده است و دیگری مبلغ اعتبار سفته برای ارائه می باشد.

سفته و راه های وصول آن

همان طور که گفته شد در سفته دو نفر دخالت دارند، 1) متعهد و صادر کننده 2)دریافت کننده که همواره یک نفر می باشد. مشخصات دارنده باید توسط صادر کننده روی سند قید شود و یا به وسیله پشت نویسی ذکر شود.

پرکردن سفته

طبق ماده 308 قانون تجارت ایران در تکمیل سفته نکات زیر را رعایت نمایید:

مبلغ سفته باید به صورت کامل و مشخص روی آن درج شود. مبلغی که بر روی سفته ذکر می کنید و به ان تعهد می دهید نباید از مبلغ اسمی سفته خریداری شده بیشتر باشد. به طور مثال شما باید برای تعهد پرداخت 160 ملیون تومان سفته دویست میلیونی بخرید اما مبلغ تعهد را حتما ذکر کنید.

نکته: علاوه بر مشخصات صادر کننده و در یافت کننده و محل پرداخت لازم است که مبلغ به حروف نیز قید شود. در غیر این صورت تا حد اکثر میزان اعتبار اسمی سفته مسئولیت پرداخت دارید!

دریافت کننده وجه تعیین شود و مشخص باشد. البته نیازی نیست حتما نام شخص خاصی بر روی سفته ذکر شود بلکه می تواند در وجه حامل باشد و یا به شخص دیگری حوال شود.

تاریخ صدور و پرداخت در محل مربوطه درج شود در غیر این صورت سفته مشخصات ظاهری خود را از دست داده و دیگر یک سند تجاری نیست! بلکه تنها یک سند عادی می باشد که مطابق قانون مدنی ایران می توان نسبت به وصول مبلغ آن اقدام نمود و آن سفته عند المطالبه خواهد بود.

بهتر است برای تعهد توسط چک مخصوصا در مبالغ بالا با یک مشاوره حقوقی مشورت نمایید.

حق بازداشت در صورت عدم پرداخت سفته

برای وصول طلب خود و برای استفاده از مسئولیت تضامنی ظهر نویس ها برای آن استفاده نمایید لازم است تا قبل از یک سال از تاریخ درخواست دادخواست خود را به دادگاه اعلام نمایید. در غیر این صورت دعوی شما بر علیه ظهر نویس ها پس از گذشت یک سال پذیرفته نخواهد شد.

البته اگر دادخواست خود را ارئه دهید می توانید از دادگاه درخواست تامین مبلغ خود را داشته باشید و قبل از رسیدگی و صادر شدن حکم اموال طرف دعوی خود را به میزان مبلغ طلب خود به دادگاه معرفی نمایید تا به نفع شما توقیف شود. در این صورت اگر ضامن نیز طلب شما را تایید و ضمانت ننمود می توانید طلب خود را وصول نمایید.

در صورتی هم که مالی از محکوم توسط دادگاه پیدا نشد، طبق ماده 2 قوانین اجرای محکومیت های مالی می توانید تقاضای بازداشت نمایید.

ما به عنوان بزرگترین مرکز مشاوره حقوقی با داشتن مجرب ترین وکیل های پایه یک دادگستری می توانیم شما را در این امر یاری رسانیم. کافیست همین حالا با ما تماس بگیرید.

مطالب مشابه

مشاوره حقوقی :
  • وکیل پایه یک دادگستری

    کاربر عزیز ، شما میتوانید قبل از هر اقدامی با مشاوران ما تماس بگیرید تا ضمن مطالعه پرونده شما بهترین راه حل را به شما اعلام نمایند .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *