تعریف حضانت

تعریف حضانت

تعریف حضانت

حضانت

حضانت چیست

حِضانَت یک واژهٔ عربی می باشد. مردمان سرزمین های عرب زبان، از واژه حضانت زمانی استفاده می کرده اند که قصد داشته اند حالت حیوانی را بیان کنند که فرزندانش را که خیلی ضعیف و ناتوان بودند، برای محافظت در برابر حمله دیگر حیوانات و همچنین غذا دادن به آن ها به شدت از آ ن ها مراقبت می کند و در صورت نزدیک شدن خطری به فرزندان با چنگ و دندان از آن ها محافظت می کند و به‌طور خلاصه هر کاری که حیوان بتواند، برای محافظت و بزرگ کردن بچه هایش انجام دهد را حضانت می گفتند.

در فرهنگ لغت دهخدا نیز، در توضیح واژهٔ حضانت چنین آمده است:

ح ِ ن َ ] (ع مص ) حضن . در کنار گرفتن کودک را. پرورش دادن کودک را. پروردن بچه را. پروریدن طفل را. در کنار گرفتن کودک را و پرورش دادن او را. در بغل گرفتن صبی را. بچه پروردن . || دایگی کردن . (دهار) (مهذب الاسماء) (تاج المصادر بیهقی ). دایگی . تربیة الولد. (تعریفات جرجانی ). پرستاری . و صاحب کشاف الفنون گوید: بکسر حاء حطی و ضاد معجمه ، در لغت مصدر حضن الصبی است ، یعنی کودک را پرورید،چنانکه در قاموس گفته و در شرع ، پرورش دادن مادر یادایه یا غیر آنهاست کودک یا دوشیزه‌ای را که کودک باشد. کذا فی جامع الرموز. دایگی کردن و بچه ٔ غیری را شیر دادن . (از لطائف و کنز و منتخب ، بنقل غیاث ). دایگی و محافظت در تربیت و حفاظت . حضانت طفل (پسر یا دختر) در مدت دو سال شیرخوارگی با مادر است ، در صورتی که با همان شرایط که دیگران حاضر به نگهداری از طفل هستند او هم قانع باشد. و بعد از این تا سن هفت سالگی نیز حضانت مادر باقی است اگر طفل دختر باشد. در صورت مرگ پدر تا سن بلوغ طفل، حق حضانت مادر باقی خواهد ماند اعم از این که طفل، دختر باشد یا پسر.
در فرهنگ واژگان حقوقی نیز این معانی برای واژهٔ حضانت، تعریف شده است:
در نتیجه کلمه حضانت ریشه ای عربی دارد و در لغت به معنای پروردن است و در عرف به معنای نگهداری مادی و معنوی از طفل توسط اشخاصی است که قانون مشخص کرده است.
حضانت هم توسط پدر و هم توسط مادر انجام می شود. قانون حضانت را چه فرزند دختر باشد و چه پسر تا 7 سالگی برای مادر در نظر گرفته است و بعد از آن هم در صورتی که مصلحت طفل اقتضا کند می توان حضانت را به مادر سپرد.

تفاوت حضانت و ولایت

حضانت و ولایت دو واژه متفاوت که گاهی در عرف مردم این دو را یکی می پندارند. اما باید بدانیم که بین این دو واژه فرق بسیار زیادی است. حضانت را نباید با ولایت یا حتی تربیت فرزند یکی دانست. ولایت اختیاری است که فقه و قانون برای اداره امور مادی و معنوی کودک به پدر و جد پدری او می‌دهد مثلا برای ازدواج دختر نیاز به اجازه پدر و جد پدری است نه مادر و یا حتی اشخاص دیگر مرتبط با دختر مثل عمو و دایی، که این امر نشان می دهد تصمیم در مورد مسائل مهم فرزند با ولی اوست. ولایت حقی است که بعد از مرگ ولی با وصیت او به دیگری منتقل می شود. اما حضانت اصولا شامل نگهداری و مراقبت از کودک می شود.

شرایط سلب حضانت فرزند

در تعیین حضانت، دادگاه صلاح و مصلحت طفل را در نظر گرفته و در صورتی که احدی از پدر و مادر حضانت طفل را بر عهده بگیرد به این معنا نیست که این وضعیت قابل تغییر نمی باشد و فرد همیشه و با هر شرایطی حق حضانت را بر عهده دارد. ممکن است با مرور زمان پدر یا مادری که حضانت طفل را بر عهده دارد از نظر جسمی یا اخلاقی دچار مشکل گردد که این وضعیت موجب ایجاد شرایط نامساعد برای فرزند شود. در این صورت دادگاه خانواده با در نظر گرفتن مصلحت طفل می تواند هر تصمیمی که به نفع فرزند مشترک باشد در مورد حضانت اتخاذ کند.

شرایط سلب حضانت

این موارد به ترتیب زیر است که بر اساس این شرایط دادگاه می تواند اقدام به سلب حضانت نماید:

۱) اعتیاد زیان آور به الكل، مواد مخدر و قمار.
۲) اشتهار به فساد اخلاقی و فحشا.
۳) ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشكی قانونی.
۴) سوء استفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضداخلاقی مانند فساد و فحشا، تكدی گری و قاچاق.
۵) تكرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف.
با احراز یکی یا چند مورد از شرایط فوق دادگاه حضانت را از پدر و مادری که واجد این شرایط باشد سلب می کند و حضانت به یکی دیگر از والدین واگذار می شود.

با مراجعه به سایت از مشاوره حقوقی رایگان در مورد مسایل حقوقی از جمله حضانت، مهریه، نفقه و … بهره مند شوید.

 

مطالب مشابه

ارسال پیام

پیام خود را با ما به اشتراک بگذارید ...

مشاوره حقوقی :
  • وکیل پایه یک دادگستری

    کاربر عزیز ، شما میتوانید قبل از هر اقدامی با مشاوران ما تماس بگیرید تا ضمن مطالعه پرونده شما بهترین راه حل را به شما اعلام نمایند .